Een handig hulpmiddel bij close-up en macrofotografie kan een tussenring zijn. Een tussenring is een holle cilinder en heeft als eigenschap dat de kortste scherpstelafstand (= afstand voorwerp tot sensor) kleiner wordt. Je kunt dus dichter op het onderwerp fotograferen en afhankelijk van het brandpunt van de lens en de dikte van de ring, neemt de vergrotingsfactor dus toe. Onderstaande foto's van de stamper van een tulp laten het effect van een tussenring zien. De foto's zijn niet gecropt en gemaakt met mijn 100 mm macrolens bij F13 en ISO 400.

Nadeel van tussenringen is dat er licht verloren gaat, zodat er een langere belichtingstijd nodig is (wat bovenstaande foto's ook laten zien). Het scherpstelbereik van het objectief wordt ook kleiner bij gebruik van een dikkere tussenring(enset). Als de totale dikte meer wordt dan het brandpunt van de lens, kan niet meer scherpgesteld worden. Scherpstellen kan dan alleen door de afstand van de camera(sensor) ten opzichte van het voorwerp te vergroten.

 Met de lange snavel kan de grutto bij bodemdieren die voor andere vogels ontoegankelijk zijn

En natuurlijk een grutto op een paaltje (helaas ver weg)

Paringsritueel tureluurs (slechte kwaliteit door grote afstand)

Vandaag belooft een mooie dag te worden: zonnig en niet te koud (maar zeker ook niet warm). Het leek me wel eens leuk en zinvol om een macrofotografie-workshop te volgen en dus heb ik mij enige tijd geleden opgegeven voor een workshop op de Veluwe. Het feit dat de natuur een paar weken achter loopt én er wind (kracht 4) is voorspeld is niet gunstig, maar we zien wel hoe het gaat lopen. Als eerste wordt gevraagd om onze camera in te stellen op: diafragma-voorkeur (Av), ISO 800 (dus een snelle sluitertijd), witbalans op daglicht en lichtmeting op centrum gewogen gemiddelde. Vervolgens is het advies: zoek een onderwerp, kies een mooie achtergrond (kleur, rustig) en maak proefopnames zonder statief. Als alles klopt, maak je een foto op statief met een diafragmatrapje. Wat is een diafragmatrapje? Hierbij maak je een foto bij verschillende diafragma's. Zo kun je thuis op de pc bekijken bij welk diafragma de foto het 'mooist' is. Wat ik zelf altijd erg mooi vind, is een scherp onderwerp en een onscherpe achtergrond. Soms kan het echter ook mooi zijn om toch nog iets te laten zien van de achtergrond. Een te nadrukkelijk aanwezige achtergrond is echter niet mooi, dus het is zaak om een balans daarin te zoeken.

Natuurlijk is het heel persoonlijk wat 'mooi' is. De één vindt een onscherpe achtergrond gewoon het mooist, bij een ander hangt het ervan af wat het onderwerp is. Bovendien is het van belang wat je als fotograaf over wilt brengen. Wel denk ik dat een wat rustiger beeld door het merendeel van de mensen gewaardeerd wordt.