En daar sta je dan 's morgens om half 7 in een berm langs het water: de zon is net op, windstil, 15 graden en geen mens te bekennen. We gaan op zoek naar libellen met dauwdruppeltjes. In eerste instantie zien we alleen enkele lantaarntjes. Eigenlijk willen we de bandheidelibel op de foto zetten, dus we zoeken rustig verder. Even raak ik in paniek (zouden we ze wel kunnen vinden of zitten ze te diep in de vegetatie?). Dan zie ik er één: de bedruppelde vleugels verraden het diertje. Als we dichterbij komen, zie ik aan het oog dat het een zwervende heidelibel is: het onderste deel is grijs. Wat leuk, die heb ik lang niet gezien! We lopen verder en voor we het weten zien we minstens acht bandheidelibellen dicht bij elkaar zitten. Omdat ze nog koud zijn, blijven ze rustig zitten en kunnen we naar believen foto's nemen. Het blijft wel een uitdaging om een rustige achtergrond te vinden, omdat ze in hele dichte vegetatie zitten, maar ik ben er tevreden mee. De zon komt steeds verder op en dat zie je aan de foto's: het licht wordt steeds warmer. Als we klaar zijn met de bandheidelibellen staan we op het punt terug te lopen. Dan hoor ik een luide piep: een ijsvogel! Kort daarop vliegt hij over het water langs ons. Met open mond sta ik hem na te kijken: wat een gaaf beest is het toch! Bijna bij de auto vinden we ook nog enkele tengere grasjuffers. Hier schijnt de zon al een poosje, dus de druppels zijn van deze diertjes af, maar het licht is nog mooi zacht. Tevreden keren we huiswaarts met nog een heerlijk lange en zonnige dag voor de boeg!
Het belooft weer een mooie dag te worden (25 graden en zonovergoten). We besluiten op tijd te vertrekken om op zoek te gaan naar de kleine heivlinder. Dit is een in Nederland zeer zeldzame vlinder met een wat saai uiterlijk, die niet vaak bloemen bezoekt maar vooral veel tijd doorbrengt op de grond. Klinkt niet echt spannend. Waarom zou je er dan een foto van willen maken he? Tja, omdat ik vlindergek ben én deze vlinder nu eenmaal in Nederland voorkomt. We vinden er slechts één, maar hij wil helaas niet voor ons poseren. Gelukkig heb ik hem 3 jaar geleden wél kunnen fotograferen (zie deze blog) en zijn er genoeg heivlinders, kommavlinders en vuurvlinders die wél even willen poseren. Aan het begin van de middag gaan we op aanraden van Elly (thanks El, voor de leuke tip!) naar een vlindertuin waar ze tropische én Nederlandse vlinders schijnen te hebben. Bovendien kweken ze een deel van de vlinders zelf op. Dit lijkt mij geweldig om vast te kunnen leggen, vooral omdat het 'allemaal onder één dak zit'. In de natuur is het veel lastiger om te focussen op vlinders én rupsen én poppen. Hier heb je nectarplanten en waardplanten vlak bij elkaar staan. Wat ik opvallend leuk vond is dat tropische en Nederlandse vlinders gewoon door elkaar vliegen en ze 'van elkaars' nectarplanten snoepen. Hieronder staan een aantal foto's van de tropische vlinders. En omdat ze dus ook zelf vlinders kweken, volgen hieronder een aantal foto's van rupsen en van een pop van tropische vlinders. Overigens vond ik het heel treurig om te zien dat in sommige rupsen-kweekkasten de rupsen de waardplanten zó ver hadden opgegeten dat er geen eten meer voor ze was. Ook was het niet fijn om te zien dat er al enkele vlinders uit de poppen waren gekropen, terwijl er geen nectaraanbod (meer) in de kweekkast was (er lagen enkele dode vlinders op de bodem). Wellicht is de oorzaak de vakantieperiode (gebrek aan mankracht?) en wordt er normaal gesproken wél goed op gelet... Onder de Nederlandse vlinders die er rondvliegen, zitten de gebruikelijke 'tuinvlinders', de snelle kolibrievlinder (die meteen dé publiekstrekker wordt natuurlijk) en bijvoorbeeld ook de zeer zeldzame rouwmantel (waar vreemd genoeg niemand aandacht aan schenkt)! De rouwmantel is een prachtige zwerver en wordt in de meeste jaren slechts enkele keren per jaar in Nederland waargenomen. Ik had hem nog nooit gespot, dus erg gaaf om die hier aan te treffen! En dat je hier ook Nederlandse rupsen kunt aantreffen, vind ik echt te gek! Vooral met de rups en pop van de koninginnenpage ben ik heel blij. Die heb ik in de natuur alleen als vlinder mogen zien (geweldig natuurlijk!). Het was een lange, warme dag die helaas geen kleine heivlinder-foto heeft opgeleverd, maar ik wel heel erg heb genoten van heel veel andere vlinders, rupsen en poppen. Moe maar voldaan keren we dan ook huiswaarts.
Na bijna 3 dagen van regen en lage temperaturen is het vandaag eindelijk droog en 20 graden. Ook de zon is er zo nu en dan bij. Lekker op pad dus, op zoek naar vlindertjes! Maar dat valt tegen: hoewel de temperatuur goed is, zijn er heel weinig vlinders te zien op de ons bekende 'goede vlinderplekken'. Op enkele icarusblauwtjes, bonte zandoogjes en witjes na, zien we helaas geen dagvlinders. Gek genoeg zien we vrij veel (dagactieve) nachtvlinders, zoals gamma-uiltjes, bandspanners en grasmotten. Weinig vlinders dus. Dan maar eens andere insecten op de foto zetten, ook wel weer eens leuk! Opvallend zijn de vele rhododendroncicaden op (uiteraard) de rhododendronstruiken en in het gras de enorme hoeveelheden sprinkhaantjes. De kleintjes laat ik met rust, maar de grote groene sabelsprinkhaan en de bramensprinkhaan mogen op de foto! Door het vele water dat de afgelopen dagen is gevallen, zijn er ook veel paddenstoelen de grond uit geschoten. Dat valt echt op. Als afsluiter van deze blog dan ook een groepje paddenstoelen om de herfst in te luiden? Als het aan mij ligt liever nog even geen herfstweer, graag nog een lekker lange nazomer met heel veel vlinders!
|
NatuurblogAls je goed kijkt, kun je iedere dag iets moois zien
Intens genieten van mooie natuurmomenten. Dat is wat ik doe als ik in de natuur ben én ik probeer die momenten vast te leggen. Je kunt via dit natuurblog meegenieten. Waarom ik geen locaties doorgeef Laatste berichtenArchief
May 2020
Label
All
|