De eerste tropische septemberdag sinds 1991. Hoewel er in De Bilt 30,5 graden gemeten wordt, halen wij dat hier in Drenthe (net) niet. Maar warm is het! De laatste dagen is er hier weinig zon geweest en dus besluit ik om weer eens naar het bloemrijke plekje te gaan. Ik schrik als ik er aankom: bijna geen vlinder meer te bekennen! Nou ja, ik moet eerlijk zijn, er zitten wel veel koolwitjes, maar verder zie ik weinig fladderen. Hoe kan dat nu met dit warme weer? Als ik beter kijk, zie ik ook enkele kleine vossen, citroenvlinders en een atalanta, maar geen dagpauwogen, distelvlinders of oranje luzernevlinders. Ik besluit me dan maar te richten op de bloemen. Door de toch wel harde wind is dat met een macrolens een enorme uitdaging. Ik loop weer terug naar de verbena, waar het 1,5 week geleden nog stikte van de kleurige vlinders. Dan ineens zie ik iets bijzonders tussen de witjes en de gamma-uiltjes, die ineens ook weer tevoorschijn zijn gekomen. Het is zo'n kenmerkend beeld. Wat een mooie verrassing!
Kolibrievlinder (dagactieve nachtvlinder)
Iedere keer weer kijk ik met verbazing naar de kolibrievlinder. Wat mooi! Wat een lange tong! En wat snel... pfff, ik probeer foto's te maken, maar door de wind(vlagen) en het onrustige gedrag van deze vlinder is dat bijna niet te doen. De onrustigheid zit hem niet in het feit dat ze schrikkerig is (door mij of de lens), maar in het feit dat ze heel weinig tijd neemt voor het drinken van nectar. Ze blijft zó kort hangen voor een bloem dat als je scherp hebt gesteld zij alweer bij de volgende bloem is. Toch blijf ik volhouden en terwijl ik vorige keer slechts enkele seconden de tijd kreeg om foto's te maken, blijft ze nu enkele minuten rondhangen én komt zelfs nog een tweede keer (weer enkele minuten). Ze lijkt een voorkeur te hebben voor flox en verbena.
Op verbena
Op flox
De Nederlandse naam is ontleend aan het feit dat de vlinder zich bij het foerageren gedraagt als een kolibrie; ze hangt stil voor een bloem met zeer actieve vleugels en met de lange roltong ver in de bloem gestoken. Oude Nederlandse namen zijn meekrapvlinder en onrustvlinder.
De kolibrievlinder is een trekvlinder (afkomstig uit Afrika en Zuid-Europa) die in wisselende aantallen in ons land kan worden waargenomen; 100 tot 200 waarnemingen per jaar is normaal, maar in warme zomers zijn het er soms vele duizenden
Ondanks de harde wind blijf ik de ontspanknop indrukken in de hoop dat er een paar scherpe foto's bij zullen zitten. Heel erg bezig zijn met compositie en achtergrond is vrijwel onmogelijk door het onrustige gedrag van deze vlinder (ik ben al blij als er een aantal bruikbare foto's tussen zitten). Tussendoor vergeet ik ook niet om ervan te genieten (door even de camera voor mijn oog weg te halen). Dé foto heb ik nog niet kunnen maken, maar ik ben ontzettend blij met deze foto's
